Ay Tutulmasına Meftûn İncilerin İnlemesi

************************Şimdi susma mevsimi..

'Seçmece bunlar ! ' denilerek sunulan mor şuruplarla beslediler bizi

Adım adım yaklaştık alevlere

Apansız gelecek reform bekledik rönasans devriminde

Âteşe kan bulaştırırken tohumlar ekiliyordu bilmediğimiz gezegenlere

Sivri uçlu gülüşler savruluyordu ölümün gözbebeklerine

Hasat mevsiminde, mağara sessizliğinde, şaşmaz( ! ) kesinlikle...

Ay tutulmasına meftûn incilerin inlemesi yürekler dağlıyordu

Râyihaların tahtına oturmuştu barut kokulu tarih

Hüzün gök gürültüsü kıvamında yaşıyordu

Adı olmuştu : Talih !...

Kentler bir yudum çayla bir fincan kahveyle kandırılıyordu

Gecenin ibretlik süsü bastırılıyordu kıvrak müziklerle

Sabretmekten dudağı çatlamıştı yağmurun

Haykırışlar duyuluyordu âşinâ: 'Ne olur bu sağanağı durdurun...'

Güzîde bir vakitte yolculuk uçağının uğultusu kaplar ufku

Renkler dolaşır yelpazelerle sallanan rüzgarlarda

Hedef kar gibi yağar bulutlara

Deniz sesini yükseltir insansı başkaldırışlara

Perdeler sahneleri değiştirir o gün

Tek ses ayakta kalır :' Kün ! '