Azap Ağıtı

gizimdir

sularınıza gömülsün isterim

dilerim belanız olsun

neyleyeyim

oturup kendi içime

çadırlar kurup bozdum

kalabalık otobüslerde yanıbaşınızda tozlandım

ne zaman maceraya atılsam

uçurtması menevişli çocuk olarak

hayat hiç konuşmamış ölülerdi

gelmeyeni ve gideni oğul oğul sayıklayan

zemberegi boşalmış

şarkısı dağılmış

bulutlardan isyan büyüten

içine durmadan şimşek dolan bir saat gibiyim

oturmuş tanım arıyorum boşluğa

boşluk...

bulamayanların tanrısı

ne kadar yalansınız

en az mutlu ülkeler kadar

biri bağıracak olsa içinizde

korkuyla toplanıyor eliniz

neye başlasam

bezgin bir tren oluyor

neden mahçup oluyorum size düşen güneşe

ölüler soldukça mahçup olunur mu

sizden değilim

yurdu çiçeğe ayarlı cingenenin biriyim

sizden değilim

damarım hesapsız baskaldırılara ayarlı

kurulup gecenin sesine

sadece duyumsamak istiyorum

içinize sokulan riyanın ürküsünü

uykuyla kendinizi vuruşunuzu

tam olan her şey gibi sevimsizsiniz

bölünmemiş merhaba

gülünmemiş oyun

sevilmemiş şiir

öpülmemiş sevgili

taşmamış isyan

ne varsa tabiattan size akan

ağı boş çeken balıkçı gibi

kulağınıza çan çan dolarak

küfrediyorum orta yerinize

kaç ömür bizden

cemreyi düşürmek için avlunuza

kendi baharını kırptı güneş güneş

delikdeşik mevsimler gibiyim

rüzgar hanginizden esse

bir çocuğu annesine kavuşturuyorum

sizden değilim

tutup korkulara dizeceksiniz beni

köhne, çürümüş duvarınızın önünde

namlularınız ışıl ışıl

gözleriniz mahmur

gözleriniz

üzerine mil çekilmiş yollar gibi

ant olsun

azap ağıtları yazacağım tarihinize

alnınız katrana bulansın

hangi mevsimde

kaç yaşında ölsem yetmiyor

alınmamış ekmekler gibisiniz

K.Y.