Babama
Bir 27 Nisan günü getirdiler haberini,
Ortaokul son sınıf çıkışında
Öğle vakti.
Çok mu sıkılmıştın hayattan baba...
Kızlar vardı o yaşta kafamda
On dört yaşımda.
Gelmedim,
Gelemedim işte hastane odasına,
Canını veremediğin üç gün boyunca.
Ya beni affet ya da al beni de yanına...
Sesini saklarım eski bantlarda
Oğluşum der, tok bir ses bana
Günler geriye doğru gider
Seni çok özlediğimi,
Çok özlediğimi hatırlarım baba...
Unutmak mümkün mü
Gözlerinin mavisini
Kaybolur giderdim derinliklerinde baba...
Bir kuvvetli nazar değmişti
O çok mutlu yuvaya,
Dağıldı gitti Ankara'nın sokaklarında...
Kokusu gitti palton kaldı dolapta...
On dört yaşımdaydım
Ankara'da kaldın baba
Karşıyaka mezarlığında
302 parsel L18 numarada
Neden gittin be baba?
Otuz yıl geçti ama
Geçemedi kırgınlığım hayata...
Unutmak mümkün mü
Yirmi beş kuruşluk paralı sorularını,
Neşe dolu,
Sucuk kokulu pazar kahvaltılarımızı...
Hiç beklemiyorduk çok ani gittin
Aniden çıkıp gittin be baba
Ne gerinde derin mavi gözlerin kaldı
Ne de kardeşimle oturduğumuz göbeğin...
Çok yorgunum baba
Bazen düşünüyorum da
Kızmayacak olsa
Oğlum da bana
Al beni de diyeceğim
Al beni de yanına!
NEG 27 Nisan 2005
Ölümünün 36. yılında rahmetle babam Fikret Güral'ın anısına...
Müzik: Ronin film soundtrack