Baht

Yine geldi bahtımın kan donduran ayazı

Yüreğim yanıyorken, tir tir titriyor tenim

Ömrüm güz mevsiminde hâlâ düşlerim yazı

Eskimiş arzuları çitilemektir yenim,

Yoruldu gecelerim güne ümit ekmekten

Paslanmış hayallerle yırtık tan'ı dikmekten;

Yaşıyorken bozuldu yaşamak ile ahtım

Yaşanmamış bahara ağlamak benim bahtım.

Doğduğum günden beri dert çekmeye alıştım

Emeklemeye geldim, emeğimle çalıştım

Ne zengine yağ çektim, ne fâkire yılıştım

Gün görmeye malım yok, gün bitince kefenim;

Dişimi kırdı felek yedirdiği ekmekten

Başımı dik tuttukça yüreğimi bükmekten,

Yıkılmaya meyilli sallanıp durur tahtım

Çürümüş umutlarla bağlamak benim bahtım.

Gögsüm hedef tahtası her gelen kullanıyor

Her of çektikçe yaram ruhumda pullanıyor

Çileler salkım saçak üstüme çullanıyor

Mutluluğa yabancı, derde âşina genim,

Kalmadı gözümde fer, fermanıma dökmekten

Enkaza döndü beden her adımda çökmekten;

Bulamam sığınacak ne bir liman, ne rıhtım

Kederin deryasında çağlamak benim bahtım.

Kaderimdir diyerek ne kahır varsa yuttum

Gülmek ötede dursun, tebessümü unuttum

Bahtımın karasında yok olmaya yüz tuttum

Dünyada tek varlığım şu yorgun gölgem benim,

Onu da bıktım artık peşim sıra çekmekten

Takılır ayağıma yürüyemem sekmekten;

Kör-topal gidiyorum, zaten dünyada âh'tım

Âhımla ciğerimi dağlamak benim bahtım.

31 OCAK 2012