Bari Şiirim Üzülmesin

Ben seni hep

Gönlümün uçurum diplerinde sevdim ya

Bir edalı yamacın peşine takılıp

Gidemediğim ondandır...

Sakın ola ki...

Bir daha da sırtını dayama mehtaba

Gecelerin yolu ki

Hep sabaha çıkar

O kadar kaybındayken

Bir tek merhaba

Hangi vuslat eğilip yarama bakar

Nasıl da böyle

Tebessüme bile sırt çevirir ettin...

Yıllanmış tozlarını her aldığımda

Hep ağlamaklı ağlamaklı bakar yüzüme

Gelişine beklettiğim ihtiyar gülüşlerim

Bilmem ki hatırlar mısın...?

Zülüflerin mısralarıma dökülünce

Şarkılar alkışlardı türküleri

Çoban kavalını dinlerdi ney

Hey gidi günler hey...!

Gelip yüreğe çulunu serse de

Elinde doğup büyüdü

Ayrılığın hatırını kırmaz ki hasret

Oysa ki,

Saçından bir tel de koysaydın

Yeterdi damat bohçama

Neylersin ki...

Hayalleri uyandırma vakti geçti artık

Ben şimdi,

Bakışlarından çaldığım sevda ötelerini

Şöyle yanı başına bırakayım da

Bari şiirim üzülmesin