Barınak

Yüreğim geceyi terk ettiğinde

Denizi kucaklayan ay kaybolur

Ve gecenin nabzı söner

Sabah güneşinin gülüşüyle

Mutluluk tüy gibidir

Tam tasmasından yakaladım derken

Uçar gider en hafif rüzgârla birlikte

Birden yere düşer, toprağa karışır

Ateş kadar saf benim duygularım

Kalbin her an beni bıçaklarken

Çekeceğim çileye âşık oldum

Gözlerinde bir barınak arıyorum

Kalbine bir tohum ek

Parlasın zambaklardaki çiğ taneleri misali gözlerin

Göz kapakların arasında belirsin sevdamız

Işık dağını yontup adını çoktan yazdım

Fazla uzaklaşmış olamazsın

Beni sevginden mahrum etme

Seğmenoğlu