Barış Akarsu
Gecenin karanlık düşlerinde duru bir akarsu
Yedi cihan ötede,beyaz dağların tepesinde
Damla damla akan sürme rengini alan barış
Ak süret hayranlık içinde cennet melekleri
Gökten omuzlarına süzülen yıldırım bestesi
Ahenk içinde ölümsüzlüğün şarkısını haykırır
Gitarın gözyaşları,davulun sessizliği
Düşman misali sahnelerin dört duvarları
Sen giderken sahipsiz kaldı,bomboş yürekler.
Ecel değil hain bu mahsun loş zaman
Gerçeklere bir kara perde adı zulüm
Beynin uyuşturduğu sigara gibi
Son nefeste yükselen duman süzülürken
Birden tükenir ve yok olur.
Ayrılıkta kara eller sahipkar
Bilmez yalan yazan boş diller.
Soluk sonbahar sensiz bu yaz eli
Nankör sütü emdi dilsiz ruhlar
Hürriyeti putperes izahsız kağıt
Şehvet dolu bir deri içi et yığını
Belirsiz notaların günahsız prensi
Düşünce yaşları gözden yüreğe bir akarsu.