Beklerim Ben
Beklerim ben
Akranlarımın torunlarına harçlık verirken
Ellerim titremeden
Geçen ömrümün ibadetsizliğine yanarak beklerim
Oturup topal bir iskemleye
Bastonumu dizlerime bıraktığım gibi
Ahımı sitemimi bırakır
Beklerim ben
Bela tünelinden çıkmış gençliğim
Cesaretten en yüce hazzı verse de
Bütün pişmanlıklarım
Seni seviyorum gölgesine rast gelse de
Yinede boşarım yalnızlığımı tek celsede
Beklerim ben
Yalnızlığımla doyurmaya çalıştığım bu ilişkinin
Her ne kadar karnı şişse de
Şuan bile bana dönme ihtimalinin
Benim sana dönmemden az olduğunu bilsem de
Bırakır gidemem senin gibi
Beklerim ben
Yaşlanacaksın
Ben dostlarımın torunlarına harçlık verirken
Açıkçası yüzündeki çizgileri sevmeyebilirim
Benden olmadıkları için
Bekle diyen
Diyen bir şeyler var bir yerlerde
İsmim anılmaya muhtaç olduğu kerelerde
Olur ya belki anarsın diye
Beklerim ben
Özleminle bertaraf olan gençliğimle
Pek barışık olmasam da
Yanık kokan bir bedende
İçime her gelişinde
Gülmesi için yüzüme taviz versem de
Sen olmayacağını hayatımda
Ölüm gibi kabullensem de
Bir gün o bir gün için de
Beklerim gelmesen de
Beklerim ben
BİNGÖL-SOLHAN