Ben Bu Şehirden Giderken

yavaş yavaş geriledi adımlarım sana

umutlarım kayboldu geçen zamanla

kaybettiğim zamanda kendimi arıyorum şimdi

gözyaşlarına boğuluyorum her gece

ama unutuyorum...

en çok seven hangimizdik

hoş..ben bilmiyorum

ben artık seni tanımıyorum

gecenin zifiri karanlığında

soğuk bir kış günü yazıyorum bunları

bu şehirden gitmeden son kez bakıyorum

odamdan caddeye son kez görüyorum

kimsesizliğimi,çaresizliğimi...

seni beklerken zaman aktı

hayaller yıkıldı

umutlarım dakikalar geçtikçe parçalandı

sessiz bir fırtına gibi geldin ve gittin

gelişini farketmedim

gittiğinde kayıbım çok büyüktü...