Ben Sezen Ve Memet!
Yüreğimin bam teli ne dokunuyor sesi
Sezen bir perişan şimdi.. ben bin!
Bin günde geçse,
Bugün daha gidişinin ertesi!
Acım hala taze ey sevgili,
hala çok derin.
Sezen vazgeçiyor sevdiğinden
Ben senden vazgeçiyorum!
Kesiyorum aşkından ümidi
Ve Sezenle bende söylüyorum
'hiç olmazsa...
sohbete gel de, evim şenlensin!'
Kim masum du, kim günahkar unutuyorum
İçimde ki çocuk kırılmış, yaşlanmış.
Geceler 24 saat olmuş.
Deli gözlerin giriyor rüyalarıma,
Kan ter içinde uykularımdan uyanıyorum.
Sezen soruyor, ben ölüyorum!
'Seni kimler aldı sevgili...
Kimler öpüyor seni?'
Bir sır gibi...yemin gibi...
Acılı bir düş gibi saklıyorum bende seni
'Yapamam ki!
Kıyamam ki!' demelerin geliyor aklıma
Ben ağlıyorum..
Titreyen sesimle eşlik ediyorum acı/tan/yan sese
'Sen ağlama dayanamam
Ağlama göz bebeğim sana kıyamam!'
Gün be gün kayboluyor yıllarım
Yitiriyor manasını anılarım
Lale devri çocuklarına özeniyorum
Leyla Leyla gezinip,
Çatıya saklıyorum aşkı.
Tozlu raflara yazıp kaldırıyorum ismini
Aşkın şarabı değildir yakan içimi,
Yokluğun değil,
Soğukluğun, ve uçsuz bucaksız...
Suskunluğundur ey sevgili!
Adına şiirler yazayım diyorum
Kalem düşüyor elimden
Üşüyor dilimde kelam
Sezen bir perişan,
Ben bin parçaya bölünüyorum
Kelimelerin anlamsız kaldığı andır bu an!
Kimse hakiki cevap veremez sorsan
SeN söyle Memet...!
Biter mi bu sonsuz nöbet?
Böyle mi sürecek bu sonsuza dek, ilelebet?
Seni çok sevdiğimden!
Çaresizliğimden!
Yada diyecek başka bir şey bırakmadığından
Yalvaran bir sesle,
Göz yaşımda boğularak söylüyorum işte.. git!
Git diyorum sana git/me!
Güle güle diyorum sana.. güle güle!
Ama sen hoş/ca kal deme!
Bak Sezen de söylüyor...
Hani dinlerdikya birlikde...
Git/me!
Biliyorsun yalan söyledim
Git/me!
Ayrılığa henüz hazır değilim
Git/me!
Daha şimdiden deliler gibi özledim!