Benim Şehrimde

Benim şehrimin umutları vardı.

Mesela benim şehrimde benim gelinim sen olmalıydın..

Çocuklarımız benim şehrimde doğmalıydı.

Çiçekler bize açmalı,

İlk bahar ilk bizim içimizi ısıtmalıydı benim şehrimde...

Hasretin adı,anlamı yasaklanmalı,

ayrılığın acısı,

Gözyaşının varlığı.

Yoksunluğun sancısı unutulmalıydı.

Olmadı,olamadı.

Bu şehrin üstünde mi,

Yoksa senin üstünde mi asılı kaldı.

Ayrılığın pis kokusu.

Sen varken bu şehir böyle kokmazdı,

Havası kapanmaz,

Bulutlar toplanmızdı.

Kapanmazdı bulutlar üstümüze benim şehrimde.

Yok,yok bu son hiç olmadı,

Ne sana,Ne bana,

Ne de bu şehire yakışmadı ayrılığımız..

Bilen bilmeyen bizi ayıpladı,

Şehrimin üstüne iftiralar atıldı.

Onlara göre artık bu şehirde yaşanmazdı.

Arap Şükrü'de musikiler susmaz,

Kadehleri boş kalmazdı.

Bir ayrılık kokusu sindi şehrin üstüne,

Bir de derin bir boşluk..

Senin gidişinle..

Artık bende inanmaya başladım sevgili...

Bu şehirde artık sensiz yaşanılmazdı.

Benim şehrimde sensiz ben.

Bensiz sen,

İkimizden yoksun bir şehir olamazdı....