Bir Karanlık Muhtaç Olduğu

-seninle biten tüm cümleler

yeniden başlar-

ve gözlerin bir vahiy denizin akşamlara indirdiği

tunç renginde ölebilir miydik

inanırsak neden olmasın

tek Istanbul düşledim hep

nefesi kar ayazı

tek Istanbul

iki kişi

ayrı zamanların aynı yollarına meftun

gitmeden dönebilir miydik

gitmezsek neden olmasın

ki bu dünyada bir Müzeyyen ablanın

bir senin dudaklarına bu denli yakışır

nakışlı Istanbul

uzaktan geliyor fayton sesleri bak

tüm ötanazi mutlulukları

gezinir damarlarımda

eşiğine geldiğim her kapıdan geçebilirim aslında

adamın masaya koyduklarından fazlasını

dökebilirim ortaya

belki de anlatabileceğim yerler bile bulurum

eğer aynı paralel, aynı meridyen üzerinde yaşarsak

eğer sen yaşarsan daima

kimsesizken kalabalık mıydık

çoğulken tekilsek neden olmasın

tak tak tak

gelen kim Yorgo

ışık

kapat kapıyı Yorgo

bir karanlığımızı tutmasınlar

bir onu bıraksınlar

bizim rönesansımız zifiri anlarda gizli...