BİR NİSANLIK OLAYI

Kendi kentimi yedim bitirdim.

Kentim yolsuz, çorak ve susuz.

Zehrim şehrime karışmış,

İzafî Adalet kol geziyor.

Kendinin vekilleri

Kendinden bile bihaber.

İnsanlığından göçüp gitmiş bedenler.

Ruhlarda müthiş bir erozyon.

Başkaldırışın fitili bile kalmamış.

Şahsi hassasiyetin nesli tükenmek üzere

Toplumsal hassasiyet ise çook uzakta.

Birlikte zehirlemeye devam ediyoruz evreni iyi mi?

İyisi mi sen kendinden başla Güneş kardeş.

İnsanlığına dön geri.

Bu vahşiliğin sonu iyi değil.

Bir kıvılcım ile başlar doğru döngü yeniden.

Bu sefer ders alarak

Daha dirençli bir insanlık inşaa edilebilir.

Milletler ut(y)anıp hatırlayabilir

Bir zamanlar daha insancıl ve adaletli olan evreni.

İçgüdülerimizin hayvanice heklenmiş olduğunu farketmeleri inan an meselesi.

Senin elinde,

Benim elimde,

Bizim elimizde Güneş kardeş.

İnsanlık inan bir nisanlık olay.