Bu Kadar Kara mı Bahtımız Bizim

Yıllarca önceydi şu sokaklarda,

Sevdamız dillendi hep dudaklarda,

Sen ayrı ben ayrı çok uzaklarda,

Böyle değil idi ahtımız bizim,

Bu kadar karamı bahtımız bizim,

El ele göz göze mutlu büyüdün,

Ben bir şeyda bülbül sen nazlı güldün,

Dalına konmadan soldun döküldün,

Baykuşlara kaldı bağımız bizim,

Tipi boran aldı dağımız bizim,

Ellerin sitemi türlü minneti,

Çok gördüler bir vedalık mühleti,

Bağrıma gül diye bastım hasreti,

Diken mi bitirdi dalımız bizim

Keremle aslımı halımız bizim,

Sonunda bizi de buldu ayrılık,

Yaş olup gözüme doldu ayrılık,

Etmezken bir canda ayrı gayrılık,

Yalnızlığa çıktı falımız bizim

Haksızlığa düştü yolumuz bizim,