Çağlara Ulanan Rüyaları Ömrümün

Biraz yağmur yağardı

Bir de sen şu gözlerimden

Düşerdi sahil yollarından,

Düşerdi mor salkımları bahçelerde.

Vakit takılı kaldı bende

Portakal çiçeği zamanına

Hiç ulaşmıyor artık ömrüm o baharına.

Şimdi yıkık yenik hatıralar

Korkular, kaygılar, hezayanlar

Ağır geliyor bir başkasının düşleri diğerine

Biri hep haklı, taviz yok hiç diğerine

Geçip gidiyorum heybemde onca şiir

Kimse çıkıp demiyor ki: nereye be şair?

İklimler geçti bizden

Yenildik çağ denilen hengameye

Nerde ufuklar, nerde varmaya çalıştığımız menzil?

S/avunduğumuz her şey yalandan da sefil,

Geçip gitsek uzaklara, elde değil.

Arykanda yalnızlığı bu çağın

Akar sular, uçar kuşlar

Hani nerde ölüm,

Birinin diğerine attığı kör düğüm?

Ne bir ses, ne bir nefes var,

Ancak çağlar boyunca uzanan bir heves var.

Yağmur öncesi mehtapla ben

Bilmeden sonunu haykırdım

Çok başka bir dünya,

Çok başka bir rüya;

Savruldum sırılsıklam sokağına

Hani dedik umutlar

Hani buralarda mutluluklar

Hayat denilen bu yolda yanıldık

sevmek diye bir hayale aldandık

Birazdan geçip gidecek güneş

Gün akşama dayalı

Örtecek üstümüze karanlığını birazdan

Adımlarımız silinecek sahil yollarından

Aklım takılı hala o veda zamanına

Ömür gitmiyor geriye; yetmiyor,

Her dünümü kapatıyorum zararına...

Nisan 2025-Ocak 2026 Finike