Çamurdan Aşk

iliklerime sevgiyi yazdım silinmez çizgilerle

matemleri ölülere bıraktım yıldızların gölgesinde

aşkı yabana bıraktım evcilleşmesin diye

güneşe hasretim şimdi sensizliğin gölgesinde

insanlara küskün papatyalar var tarlalarda

nargilenin buruk dumanında şarkıları

çiçek olduklarına pişman onlar yoksun yanlarında

sonsuz çırpınaşlarında sabaha doğru kuşları

onlarca günden kalan yağmurlara düşman

ve hasretler seninle doğacak güneşe

eline sürdüğün sümbül kokulu geçmişe

razıyım gel sen yeter

eski şarkıların dilimde

izlerini saklıyorum kuytu köşelerde

güneş sana doğsun aydınlık ikimize

nefret benden olsun istemesende

hırsızlara inat yaptım sana çamurdan heykeli

güneş kaybolup yağmur yağdığında eriyeceksin belli...