Canım Kızım

soğuk ocak gecelerinden bir geceydi,

seni ilk elime verdiklerin de,

ufacık ağzını büzmüş sanki kızıyor gibiydin bana.

daha sıcak bir gün yok mu? der gibiydin sanki.

önce sevinç gözyaşlarım geldi,

peşinden ise

sana sağlamak zorunda olduğum geleceğin,

korkusu sardı tüm benliğimi.

işte böyle merhaba dedin dünyama.

ilk hastalanışın,

uykusuzluğumun tatlı sebebi olan

bana huzur veren ağlamaların.

her geçen an hayatımın vazgeçilmezi oldun

ve ilk okula başlayışın,

ilk kavgalarımız seninle

ilk küsmelerimiz

ilk kırgınlıklarımız

hep sevdim seni kızım

hep seveceğim

ama unutma ki

bir gün

evet bir gün

bende öleceğim

işte o zaman nafile olacak ağlamaların

seni çok seviyordum baba demelerin

hiç bir şey geri gelmeyecek çünkü

ve ben senin güzel gözlerine doyamadan

yaşlandığımda yanında olabilmek keyfini tadamadan

dünyandan ebediyen gideceğim...