Çocuğun Gülüşündeki Mahkum
bir çocuk gülüşünde tutsaktım
ne zaman gözlerim görse ayrılık kokan siluetini
ağlardım hiç susmayacakmışçasına
kandırmaya gelmezdi kimse beni bayat bir umutla
ben razıydım kanmaya, her şeye rağmen tutsaktım
çocuk gülüşünde
//
hıçkırıklarımın arasında adın dökülürdü dudaklarımdan
kimse anlamazdı, ben bile anlamazdım
ismin yazılı olmasa gönül kanadımda
şiir yazacak yaşta değildim, asi sevdana
çocuktum... cennetin dumanı tütüyordu üstümde
istek listemde kırmızı pabuçlarımın altındaydın
hiç sahibi olamadığım pabuçlarımın
şimdi bir sen var burada, tutsak...
//
çocuk gülüşünde kaybolmuş, çıkışı bulamamış bir sen...
mülteci sevgilerin esiri bir ben...
ne zaman ağlasa o çocuk adın dökülür
kimse anlamaz bunu... ne sen, ne de ben...
yüzyıllık taşlara nispet yaşatırım yosun tutmadan seni
bir çocuk gülüşünde tutsak...
.......................................
.......................................
Seni ben bir çocuk gülüşünde sevdim
ansızın düşerdin, mevsimi sen olurdun çocukluğumun
iki kubbe arasında sevda düşlerimdin
kaybettiğimde üşürdüm...
//
yıkılırdı bütün kubbelerim, mihrabında secdeye dönerdim
avuçlarımı açtığım melekler dahi seni kıskanırdı
gözlerimde artık bulduğum her şey sendin
sende bulamadığım her şeyi tamamlayandın
uçardın bir uçurtmanın mavi kısımlarında
lüle salınırdı bütün hayaller ellerimin arasından
üşürdüm bir gece yıldızsız sebalara doğru
ay ışığında son resmini çizerdim melek şahitti aşkıma
Tanrıda bilir ya adımı, sana olan aşkımı
son kez dudaklarımdan sana bir beste uyarladım
ezgisi sen,notası yok
adımlarım sana koşarken düşen çocuk ben miyim?
yıkılır bir düş daha, arkamdan paramparça bir şehir
sokak lambası altında bir bank
üstünde sen, ağlayan gene ben
sol yanımda bir ince türkü,
ağıdını mı yakıyorsun sevdiğim?
//
bulutlarda hayaller, yağmurdan rahmet beklemeyi unutalı
sen gelmez oldun rüyamın en mahrem taraflarına
şimdi durup kime küfür sallasam ya da içip içip kudursam
hangi sokağa koşup sana olan aşkımı naralarla anlatsam
sen benim sol yanımda çocuk
ben gözlerinde boğulan mahkum
özgürlük arayan bir aşkzede
sen ne dersen de
adını sen koy
ama ne olursun on kez dudaklarından dök beni
son kez yüreğinden sar beni
bir kere göreyim seni
adım olsun ölüm ne fark eder ki
Sevgili "Ekürüm" Muhammed Yalçınkaya ile yazdığımız bir şiirdir... gayri resmi yazılmıştır : ) sevgilerimle... Toprağım Fatih ER'e de düzenleme için teşekkürler: )