Çocukluğuna Küstü

Aşka düşenler mutluluğa yenik düştü

sevilmek bir hayal, yaralı bir düştü

Böyle anlatmamışlardı hayatı

içimde sevda yanığı esmer bir yürek

çocukluğuna küstü...

Ben yüreğimde demir parmaklık,

ruhumda pranga, hasretinin voltasında

vuslat tesbihi çekerken,

sen kim bilir hangi çakal sofrasında

karakterini eze eze meze,

sahte gülücüklü yarsın?

Sana da fazla geldiyse sevdam

üzülme,

cömerttir yüreğim

üstü kalsın!