Destina

Bilemediğim yerisiniz ömrümün sen ve kalanların

Ne çabuk gelmişliğisin, ne geç kalmışlığı,

Hoş gelmişi ve bir veda dahi edilememişi

Ne çok sığınmışlığısın tek başınalığımın bir çift göze

ve ne çok korkmuşluğu serkeş halinden

Ne haddimizeydi bir yarını bölebilmek ritminin orta yerinden ikiye

Tanrıya nereden duyuracaktık zaten...

Sol anahtarını görmezden gelip üstelik!

Tanrıya nereden duyuracaktık zaten kırık dökük bestelerimizi!..

Ki biz zaten seninle büyük ünlü uyumuna da aykırıydık bu dilin gramerinde

Kural tanımazcılık oynasak da Newton'un kulaklarını çekerek

hiç ardarda gelemeyecek harfleriydik de alfabenin,

Hecenin orta yerinde sövüşen iki kendisiz

Herhangi bir düzlemde kesişmesi imkansız noktalarımız vardı; artık yahut noksan

Ne ben senin gözlerini unutabilirim artık ne sen değip geçmişliğimi gel gitlerinden

İskender gibi şimdi dilimin ucundaki jilette sönmeye direnen izmarit

Kalbimin içinde derme çatma bir sızı

Usturayla sakal traşı olamamış adamların

jilet kesiği üstüne tutturdukları cümrü kadar pamuk

Pencereyi silerken kullanılan o gazetenin çoktan unutulan manşeti

ve iğreti açmış bir çiçeğin düşmek üzere olan taç yaprağı

Tam boğazımın üstünde kuyruğunu sallayan şeytan

Yıkıp geçiyor şimdi ince ince tüm duvarlarını kalelerimin

Oturduğu tarafımdan

Öğrendim ki seninle

Herkes kendi mucizesini ziyan edebilir örneğin

Kuytu köşede kıstırılmış mantığın suratında patlamış tokat

Hiç bilmemişliğinden vurulduğumuz yerdi sözlerin.

Ziyan edilmiş bir söğüt ağacının dalı da,

cevizin kabuğuyduk da filizlenirken güneşini kıran

Örneğin sen benim son gelip geçişimdin ada vapurundan.

İki dudağının arasından ıslık gibi duyulan yemin gibi mucizem

"Mucize!"

Tanrının bedelsiz vermeyeceği hediyelerinden

Bir bakmışız bedel ödememek için

Ziyan olmuşluğuyuz da şimdi anda bir yerin

O en güzel hediyeyi talan etmişiz

Terkedip gitmişiz sarıldığımız yerden

yastığın diğer ucunu hiç bilmediğimizden midir seninle

bir başka yerinden tanıyışım yalnız kalmışlığı

Kimdir şu nefesimi sırtlanıp da giden dönülmezlere

Hiç hesapta olmayan varlığın mı

Kimdir ruhunun derinliklerinden bir beni söküp de

Söküp de kalbimi,

Söküp de tutunmuşluğumu gökyüzünden sırıtarak giden

Kimdir hiç hesaba katmadığım yokluğunu taklit edip de alay eden?

Bilmem.

Ne ben senin gözlerini unutabilirim artık ne sen değip geçmişliğimi gel gitlerinden

Yine de bir daha seni sevdiğimi kimselere söylemem.