Dilimdeki Tuz Tadı

Ne zaman

Körfezin güzelliğine dalsa gözlerim

Tenimden

Dilimin ucuna

Yükselir tuz tadı

Tutkun olduğum bu şehirde

Kendi halinde yaşamak

Bir demet yaseminle mutlu olmak

Ayrı bir keyif

Haklıydın

Fazla alaturkaydım sana göre

Sırça saray istemedim

Eyfel 'de akşam yemeği de yoktu önceliklerim arasında

Sana adanmış denizde

Minik bir sandal olman yeterdi

Martı olmanı beklemedim sularımda

Küstürüldüğüm gece

Demiştim

Koşulsuz sevmeyi bilmeyen

Sevdayı taşıyamaz yüksekte

Ömrünün her deminde

Kimin eline dokunursan dokun

Benden sonra

Y a k ı ş t ı r a m a y a c a k s ı n kendine

Denedik

Aynı şehirde de

Yaşanmıyormuş seninle

Yaralanmam gerekiyormuş

Gözlerimin kocaman açılması için gerçeğe

Yıktığın duvarda hâlâ duruyorken ayak izlerin

Mucize beklemen ne tuhaf

İstesen de

G e l e m e y e c e k s i n

Yakarışlarını

Duymayacak

Çığlık çığlığa isyân ettirdiğin kadın

Z/amansız bırakıp gideni

Bağışlamıyor yürek

Pişmanlık mı dedin

Geç onu

Lâyığındır yaşadığın hayat