Düşlerin Cellatları

/ Gecenin sığ yüzüne vurdu

İnce esmer bir sızı /

Her yer ihanet!

Kapatın ışıkları

Karanlığa mahkûm olsun düşlerin cellâtları!

Gözlerinden içerken mesafeleri sevdim oysa

Ne zaman baksam aynaya

Yüzün yüzümde

Sana dokunur gibi dokundum kendime...

Sureti bozuktur yalnızlığın sevgilim

İhanetler tetikler, gölgesi büyütür acıyı...

Gülüşümün anlamı yok şimdi

Yok, gözlerimdeki çocuklar...

Nicedir bakamıyorum gökyüzüne

Umut! Diyor birileri

Felaketim oluyor sonra...

Hep bir gideni vardır aşkın

Birde... ahhhh!

Bu kalabalık anlamını yitiriyor sevgilim

Tek kişilik ülkeler kuruluyor yüreklere

İnsanlar ağlamayı beceremiyor

Hâlbuki çok içli söylüyor Neşet Ertaş bu gece de...

Şairler şiirler uyduruyor durmadan

Kocaman umutlar yayılıyor bu kente...

Ayrılık diyorum yakışmıyor değil mi kalemlere

Ağlamak sadece imgelerde güzel...

İhtimalden bahsediyor âşıklar

Sahi, insan ihtimalleri sevebilir mi?

Uzun yollar ayrıntıdır oysa

' Aşk nadir, hayat gariptir' sevgilim...

Yaramı gösterdiğim kadar anlarsın beni

Sustuklarımla gerçek

Acılarımla insanım...

Ve herkes merhamet ettikçe ahmak!

Sevgilim, kentime karanlık çöküyor

Sis basıyor başıboş umutları...

Anason kokulu aşklar yaşanıyor her yerde

Ki her şey tek gecelik bu kentte

Sokak lambası bile yalnızlığa yanıyor bu gece...

Susmak gelmiyor içimden

Büyüdükçe büyüyorsun içimde...

Ben sevdim!

Nedensiz

Süresiz

Karanlıklar büyüttü seni

Ben yalnızlığımla çoğaldım...

İhanet bağışlanamaz sevgilim

Mevsimler ölü düşler doğurmaz...

Aşk yazılmaz yeniden beyaz sayfalara

Ben bakamam gözlerine bir daha

Unutursun diyor şarkılar yakarken içimi

Unutmak diyorum,

İhanetin toprağı mıdır?

Zihnimin kıyısında binlerce sitem

Kapatın ışıkları!

Aydınlık ayrılıkları beslemesin

Birde 'sevenler gece ölmesin'...

' Devri âleme başkaldıran mısralarını

Aşka salya sümük bulayan şairlerden

Çok sonra bıraktım şiire inanmayı

Zira eli kanlı cümlelere karşı

Delikanlı duruyor sanmıştım

Adam bildiklerim...'