Düşmüş

İlk ak düştü saçıma

Aldanmıyorum yirmi beş yaşıma

Kaç ay ve sene bekledim ama

Bi' ağrı esti sol yanıma

Gözlerim karardı beyaza değdim

Siyah artık favori rengim

Yinede tek damla yaşla geldim

Başım döndü, yan yürüyen bendim

Yere göğe sığmayan umutlarım

Düş/müşler, yol kenarından toplarım

Hep eksik, arada bi cebimi yoklarım

Yoruldu taşımıyor artık ayaklarım

İkiye bölündü kafamın içi

Biri düşünüyor hep hiçi

Diğeri çabalıyor bitiriyor işi

Geride kendimden bilmem kaç kişi...