Er Kişi Niyetine

Doğduğu an sancılı bir ömrün

Gölgesi düşecekti

Çığlıkların aksi sedası yüzüne

Çapraz sorgular arasında büyüyen

Kimliksiz bir yaşam

Göz alan pembe rengine inat

Soluk bir siyahla yazılacaktı adı

Kader dedikçe insan

İnanacaktı el yazması yazgısına

O, zamana nakış nakış hayallerini işlese de

Ebemkuşağının yedi rengini

İğne deliği umutlarından geçirse de

Kaderi bir mıhla çizilecekti alnına

Alın ortası fay hattı

Göçük altı aşk

Dokunmak ona yasak!

Kanadıkça yarınları

Yaralarına tuz basmayı

Yoruldukça nefesi

Nefessiz ağlamayı

Islandıkça yanağı

İç sesiyle yanmayı

Küstükçe gamzeleri

Maske arkası

Saklambaç oynamayı öğrenecekti

Sobelendikçe (k)adı(n)

Soy/(k)adına hükmünü

Müebbet olarak biçecekti

Yüzü hüzne

Hüzün yüzüne çizilmişti bir kere

Soyunu çoğaltacak kendini er sanan kişi!

Hüküm sende

Sen de sonunda ?er kişi niyetine?

Boyun eğersin asıl hüküm yerine!

Ve son söz hep aynı yerden söylenir

?Benim adım ( k)adın?