Esra-r-lı Düşler Serisinden - 59 / Ellerimde Sen
tutmuşken ellerini
ellerimde sen
sarılmışken boynuna
kollarımda sen
kâh çıkmaz, kâh kördüğüm
bağlanmış düğüm düğüm
salınırken gördüğüm
yollarımda sen
günlerin getirdiği
hüznümü bitirdiği
koynumda yatırdığı
yıllarımda sen
bahar vakti özlenen
kuytularda gizlenen
ruhumda filizlenen
dallarımda sen
''seviyorum'' dediğim
bir ömür dilediğim
şarkılar söylediğim
dillerimde sen
kar altındayken umut
umut dolusu gömüt
kan ol da canımı güt
allarımda sen
kâh titrek, kâh telaşlı
uysal kâh, ağırbaşlı
uğrunda gözü yaşlı
hallerimde sen
sevgiyle baktığın an
sinemi yaktığın an
göğsüne taktığın an
güllerimde sen
bilmezken ben dur-durak
bildim, aşkmış son durak
gelinliğin kadar ak
tüllerimde sen
sensiz gülmek mi...yalan
yıkım yürekte, talan
hasretten arda kalan
küllerimde sen
düşler boyu sardığım
yar, izini sorduğum
sazdan söze vurduğum
tellerimde sen
can ki cananı çalan
dudaktan kalbe dolan
-Çarşamba-ları alan
sellerimde sen
kâh ıssız, kâh bulanık
yalnızlığıma tanık
su uyurken, uyanık
göllerimde sen
ister konuş, ister sus
ey inceden inci, süs
sanki çiçekli kaktüs
çöllerimde sen
ellerimde sen...
''ellerim...'' desen
ellerim desen desen...
ellerim de sen