Eylül Sarısı

Sararmış eylül yüzümle çıkmıştım karşısına

Gidişe el sallar gibi bakışlarım,arkaları dönük sırtlarına

Gereksiz kızarım, tepemde gezen yokluk bulutlarına

Damla damla akarken ruhum ve beden

Eylül sarısı bir düşe belki kaçınılmaz sonuna

Belki, anıların keskin zehir kokusunun arkasına

Saklandığımda,sevdayı anladığım an karşısında

Damla damla tutunur ruhum ve beden

Bir buluş bulduğumu sandığım zamanda

Dilsiz insanları hep yanımda istediğim anda

Duymanın marifet olmadığı o sızılı anlarda

Damla damla ateşe verilir ruhum ve beden

Bir aşk bulduğumu sandığım zamanlarda

Örselendim zülmün acımasız forsunda

Niye vicdanın eylülün sarısında, cefasında

Damla damla tükendi ruhum ve beden