Garip Bir Keder
Ağlıyorum... Salya sümük eşliğinde
Gözyaşı doldurdum elimdeki kadehe
Ve kaldırıyorum günün önem ve ehemmiyetine
Hadi! Şerefe...
Ey! Hayat
Her zamankinden daha korunmasızım bu gün
Sen türlü dertlerin imtihanı ile sınarken beni
Yaram içimde kaldı...
Kanarken kendi kendine
Yüreğimin sesi değil nefesim bile çıkmadı...
Kim'i şikâyet etsem
Kaderden yana torpilli
Ya da kimin kaderine sahiplenip
Bu! Kaderim desem,
Hayatın bir üst vekili...
Kadercilik oyununu mu öğrenmeliyim?
Yoksa kabuğuma çekilip başımı mı gömmeliyim?
Acizliğimin mucize bekleyişlerine
Yani, kıyısından yürürken yaşamın
Bir ömrü daha kader diye
Es mi geçeyim?
Bu gün ağladım
Salya sümük bulaştım hayata
Bir küstüm, bir barıştım
Zamanla kıyasıya yarıştım
Acıdım
Kanadım
Ağladım
Ve öğrendim ki;
Garip bir kaderin kederiymiş hepsi...