Gecenin Islak Öpücügü

duyumsuyorum belliki ruhu acı çeken bir bedenin haykırışlarını

anlıyorum yürekten süzülen yaşların ifade ettiklerini

hissediyorum sevgi dokunuşu, bir bakışı..

görüyorum evet görüyorum

duyulan en acı haykırış senin kadar hüzün dolu değil

kabulleniyorum benim ruhum daha uysal herkezden sıra dışı

onun için bakabiliyorum tüm acılara gülerek

çünkü acılarda mutluluklar gibi olgunlaştırır insanı bedeni.. ruhu..

tanımsal farklılıklar olsa bile bazen,

soyut bir kavram somut bir kavrama derin bir üstünlük sağlayabiliyor

söz konusu ruhlar ise eğer..

alışılagelmiş bir yaşamın sıradanlığından sıyrılıp

bakabiliyor insan o gözlerin ötesindekilere

anlam bulabiliyor insan sevdiğinin sıcaklığıyla

sözleriyle doğabiliyor

yağmur bulutunun ardından güneşin çıkageldiği gibi geceye..

ıslak bir öpücükle....

DİLEK ÇOBAN