Gecenin Rengi Gözlerimde Toplanır

Gece yine kollarıyla şehri karanlığa kapatırken,

Dudağımın kenarında yorgun kelimeler birikir,

Öylesine yıpranmışlarki,

Ne seni anlata bilirler

Ne de içimdeki sen sığarsın o yorgun kelimelere

Yıldızların gölgesinde saklıdır kanlı şiirler,

Avuclarımda ki beyaz kelebek ölünce

Sel misali gibi koyu bir acı aktı gamzemden

Yıldızların gölgesinde birikti gözyaşlarım

Ağzı bağlı çığlıklar asılı ruhumda,

Vefasız gidişini izlerken

Kör kurşunlar saplandı okyanustan çıkan masmavi umutlarıma

Bir ceza gibi bir şeydi arkandan seni izlemek suspus dudaklarla. .

Oysa ben sevda bahçesinde ki

Kırmızı güllere seni anlatmıştım

Kokuları seni ezberlemişti

Ne zaman gözlerini anlatmak istediğimde

O kısıma geldiğim an

Gülleri ölüm öpüyordu

Seni görmeden çok tutulmuşlardı. . .

Sert rüzğar estiren gözlerini aldın ya koynumdan

Götürdün ya uzaklara

Ben eridim işte o gece

Şimdi baksan

Kalbime; içindeki aşk cam kırıkların arasında haykırıyor

Defalarca adını anıyor

Defalarca yüzünü arzuluyor

Seni ne zaman bir romana yazmak istesem

Sayfalar çıldırıyor. .

Gecenin hüznü hep gözlerimin düstüne düşer

Ondan hep yorgun ve matlaşmış bakışlarım var

Yokluğun; Gecenin rengini gözlerimde toplar

Koyu bir dans ederler

Islatırlar yanaklarımı

Rica etsem

Nefesini üflesen sol yanımda ki yaralarıma,

Gözlerinin ışığından bestelenmiş bir ninniyle

Yüreğimi huzur içinde uyutsan. . .

'' Son Notum ilk Yorumumda ''