Gerçek Boyalı Yalanlar

Korkusuzca saldırıyor, gerçeklik

elinde yalnızlığın gün saymalarıyla.

Ne sıla özlemi bu içimde ki,

Ne de ölüm sessizliği beynimde ki.

Belirsiz bir gidiş içinde renksiz bir korku...

Duvarlarda biliyor,

İki nefeslik mesafede sıkışmış düşlerim...

İnanmadığım için onlara,

Her günü aynı kılıyor meleklerim

ve içemediğim için bu gece

bir gün daha geriye sayıyor,

yazdığım kelimelerin üzerlerini karalayan, gerçeklik.

Duvara fırlatılmış gibi sekiyorum anılardan

Gökyüzüne doğru kazdığım çukura düşüyorum

Elime geçse kuru boya kutum

Renkli bir ölüm çizeceğim yanıma.

Ne bir keşke acısı

Ne de yarıda kalmış bir şiir belleğimde ki.

Belirsiz bir gidiş içinde renksiz bir korku işte.

Düşlerim eriyor avuçlarımda,

tek tek gerçekliğe damlıyor anılar

ve bir gün geriye sayıyor acılar.

Gökyüzüne doğru kazdığım çukurda

yalnızlığa aykırı, renkli bir ölüm boyuyorum

gerçeklik ilk defa aldanıyor

bir gün ileri sarıyorum zamanı.

15.08.2011