Giderken

sokakların ıssız bir yerleri olmalı

ne zaman sana kaçsam bulunmalıyım kaldırımlarında

ne zaman değse tozları yaşanmışlıkların

topuklarıma

bir türkü tutturmalıyım içinden şiirler geçen..

kulağı kesik bir ızdırap üflemeliyim

ezmeden bozmadan renkleri..

tepeden tırnağa gotik bezeli bedenim

ilkel dokunuşların çırılçıplak haykırışlarında

kobalt mavisinden inmeli gizlediğim dehlizlerine

satırları üşümüş bir şaire sıcak bir nefes üflemeliyim

avuçlarıma ay değmeli

ışığında ıslanmalı kader çizgim

yüreğim bir melodi

defalarca söylenmeliyim..

takvimler geriye koşarken zamana inat

ilk aşk mektubu kadar masum satırlarında

o esmer gülüşlü yeni yetme delikanlıyı bulmalıyım

saklambaç oyunları kadar çocuk kalmalı sokaklar

bir merdiveni iner gibi inmeliyim yüreğinden

omuzlarım sırtlanmış yaşamak denen yükü

çırılçıplak gözlerinden düşmeliyim..

bu şehrin sen kokan bir yerleri olmalı

ne zaman kaçsam varmalıyım gözlerim kapalı

ne zaman çırpınsam serçe telaşlarımda

bağrıma vuran hasretliklerine inat

şarkılar söylemeliyim içinde sevişmekler geçen..

dudağımın kıyısında bir gelincik açmalı

derdinle beslenen..

nihayete erebileceğim sonu hissedebilmeliyim

derisini döken bir yılan gibi

soğuk ve ihtişamlı terk edebilmeliyim

emanet saydığım bu bedeni..

kendine yabancılaşan bir lisan kadar

dram içermeli gidişim..

acıyan yanlarıma bir tutam van gogh sarısı sürmeliyim..

en kırmızısından vurmalıyım darbelerini fırçamın

çırılçıplak değmeli tenime..

sen olan bir köşesi bulunmalı tuvalimin

ekmeği kutsar gibi önce dudaklarıma

sonra alnıma değdirmeliyim

ve secde eder gibi her sabah yönelmeli

elim

bedenim

yüreğim

her gece senle mumları söndürmeliyim..

s.k.e

ikimayıs2bin9