Gidiyorum
Gidiyorum otobüsün 13 numaralı koltuğunda şişman ruhsuz boşluğu kucaklayarak
Sessizliğim anlamsız gelebilir ya da delice haykırışlarım
Zamansız göz yaşları ve bölünen haram geceler
Sesler arasında sessindi kalbimin rıhtımına vuran dalgalar
Ruhumu tek düzelikten kurtaran ve
Renkler içinde en yakışandın
Yanındayken zamanın çürümediği tek hikaye
Bir bilinmezi aralarken orda olmasını istediğim tek gerçek
Adının her sesinde yutkunamadığım aydınlık
Karanlık gecelerde nefesinde soluklanıp
Gözlerinde ruhumu dinlendirdiğim tek liman
Işıklarıyla kocaman dünyada bir sokak lambası olabilmekti dileğim
Bir gün olur da duldasına sığına bileceğin ışık
Bir dörtlüktün tamamlayamadığım
Her defasında düzeltip yine sen olan
Ama her defasında daha da mükemmelleştirdiğim düşlerimin sahibi
Yalnızlığımda yeşeren sevdalı güneş
Doğuşunda uykularına yenik düştüğüm hayallerim
Ve sırtımda ki sıcaklığın gerçekliği
Yazmanın anlamını anlamlandıran tek gerçekliğim
Yokluğunla dert yanarken
Varlığın hayatımda sessizliğime ses veren düş denizi...
Hoş geldin çocuk gözlerinde
Seyrine doyamadığım dünya.....
h.g