Gitme Beni Sensiz Ve Sessiz Etme

Yetim bırakma şu duygularımı

Babasız bir sabi gibi okşatma ellere başımı

Bakınca saadete ermiş kullara, ağlatma göz pınarlarımı

Yokluğun ölümden beter

Ölünce toprak bedeni örter

Yokluğunda

Sensizliğin

Ve yalnızlığımın üzerini kim örter

Gitme beni sensiz ve sessiz etme

Gidersen susar bülbül avazım

Yazamaz olur adına alışık satırlarım

İnim inim iniler yazılamayan şarkılarım

Depresif hallere girer bunalan duygularım

Rüyalardan adını anarak uyanırım

Uykularda çıkar en şiddetli yangınlarım

Yakma narında ateşlerde bırakma

Gitme beni sensiz ve sessiz etme

Feryatlarım duyulmaz kısılır sesim

Bedenim titriyor üşüyor bak cismim

Marazlı bir ben kalır benimle

Dengem uçurumlardan yuvarlanır

Gitme beni sensiz ve sessiz etme

Viran etme gönül bağımı

Soldurma her dem açan verdalarımı

Şiirlerinle ıslat kuruyan dudaklarımı

Basitçe duygularımın o kalın duvarlarını,

Gözlerinin matkabıyla del

Yüreğimden yüreğine akan sevda selinin,

Coşkun sularında serinlet hiç olmazsa

Rüyalarıma gelerek söndür harlanan yangınlarımı

Haydi gel ne olur gitme karanlık gecelerimin

Siyah rengini sil sonu mutlulukla biten

Bir peri masalı gibi toz pembe düşlere dalalım

Ve ne olursun hiç ama hiç uyanmayalım...

Melek...