Gönül Çiçeğim

yağmurla geldi hediyem

nisan ayıydı gönül çiçeğim

duygular hapishanesine

mahkum yüreğim

suçsuz

kayboldum onunla sessiz

sokaklarda

düşünemediğim kaldırımlarda üşüttüm

yeşeren en güzel çiçeğin ellerinde

sözcükler bakışlara yenik

gözlerinde okudum hayata dair herşeyi

edebiyat kitaplarını yırtım

bitirilmiyecek sen varsın diye

düşünceler duygulara yenik

yeni bir alfabe keşfettim

sonsuz harfleri olan

gözlerindeki harfleri bitiremeden

uçup gitmek tek fobim

paradoksum

kelebek olup uçmandır korkum

yoksan yitirir bütün çiçekler anlamını

varlığın nisan yağmuru

yokluğun sesiz kaldırım