Gönül Yarası
Bir adanmışlığın hikâyesi ..
Hiç görmediğim Amina büyükanneme ithafen ..
Rahat uyu vatan toprağında..
*************
Bir roman yazsaydım eğer
Ömrümün ilk yarısı diye başlardım
Kapanmayan gönül yarası olurdu son sözüm
Mutlaka kitabın kapağında resmin olurdu
Yağmur gözlüm ismi çok yakışırdı o romana
Uzak diyarlarda kalan sevdiğim
Ruhumun üzgün yüzü
Kıyamadığım iki gözüm
Anlatabilseydim anılarımızı
Aşıklara ilham olurdu yaşadıklarımız
Resim yapabilseydim
Soylu güzelliğini çizerdim tuvale
Okyanusun renklerini çalarak
Dağılmış saçlarımızda
Dağlarımın kına kokusu
Sevdalı gülüşlerle
Vahşi doğaya meydan okuyarak
Kıyasıya yarıştığımız
Rüzgârla dans eden atlarımızı anlatırdım
Çocuklara hevesle
Memleket toprağını
Göğsümde ki Kur 'anın içinde saklayarak
En kıymetli hazinem diye
Öz vatanıma
Nasıl getirdiğimi yazardım
Meselâ öykü kitaplarına
Biliyor musun cancağızım
Gözlerimin önünde
Kaybolduğun günden beri
Amin hiç eksilmedi dudaklarımdan
Bir başkayım bu akşam
Koynumda kutsal yalnızlığın
Avuçlarımda
Balkanların güneşi
Belki de bu son veda
Bilmelisin ki
Mayın tarlasında
Ölümle yüzleşmiş bu yürek
Hiç korkmadı ölmekten
Yüreğim ki
Kırmızı-beyaz
Sana söz verdiğim gibi g/özüm
Bir yanım Bosna
Bir yanım İzmir