Gözyaşı

kavuşmazsak paslanır düş kokan şehrin

ardındaki enkazım, yükledin yası gittin

uzakta kalınca sandın ki biter sevgin

aslında bir dilekti her ufuktan gizlenik

bulutlardan bir damla düştü, üstüme basıp gittin

denize mavi çiğ düştü, sen buna aldırmadın

aşkını haykırsaydın gözlerindeydi sonsuzluk

dudakların kilitlendi açılmadı bir daha

savurdun yokluğunu gözyaşların süzüldü

yanı başına sürüklendik çaresizliğin

ardındaki enkazım, mazinde acı bir söz

kan kusmuş bir hayat atlıyor ömrümüzden

ruhlarımız bitkin o yükü sırtlamaktan

sana yalan geliyor cama vuran yağmurun sesi

ben ise mısralar yazıyorum ondan

aşığım bakışlarını ışıldatan her söze

saçların dağılsa yeter gül kokar soluğun

bir vapur liman liman taşısa bu sükûtu

geceleri feryadı duyulur olur günün

aşığım yüzündeki o kardelen beyazlığa

umutların saçılmış sisli bir boşluğa

düşlerini bırakmışsın bir gün onu almaya

geldiğinde sevinçten aksın gözyaşların