Hatıralar
"Çoğaltan ellerini seviyorum kaç kişi"
Değince pencere arkasında oyuncağa
Meydanda bisikletten düşen bir çocuk sonra
Birden önümüzde biterdi Menemen Ovası
Muhabbetin en keyiflisi ah o eski mektuplar
Kan bağı ve Kalp bağıntılı o mektuplar
Efkarla güneşe yaslanmıştım birinde
Bir de kalakalmıştım ağaç gölgesinde
Hatıralarla düşler türetiyorum yine yeniden
Martı gölgesinde, rüzgar yakasında yeşille mavinin kokusu
Şimdi çağır haydi marinada doğrulsun yelkenliler
Işıkla oynayan minareyi, taş duvarı ve beni çağır
"Olduran yıkan yeniden yapan gözlerini seviyorum kaç kişi"
Sözlerinide çağır artık o da yok
Susmak vahlar doğurarak bilki
Havva ana, Havva ananın çocuklarından
Çok şey değil kötü olanı unutmak
"İçimde bir sevinç dallanıyor kaç kişi"
Bir ceylan çiziyor kara kalem sonra yırtılıyor
Amatörce ama iyi çiziliyor
İnce burundan gonca güle uzanan kanal
Güzeli gören, güzel görünen çiçek resimleri
Pencereler, kapılar ve koyun koyuna yatan kedileri
Sarhoş gecemden akıyorlar bir uçtan bir uca
Haydi limon yedir gene ellerime...