Hayat

Çok çirkinsin be hayat

Ay gibi parlarken yalancı yüzün

Çukurlara düşürdün

Gamzelerim var deyip

Aldattın bir akide şekerle

En çocuksu yanımızı

Ve kırdın, örseledin

Sarmalarken yalandan

Severken bizi

Ab-ı hayat deyip içirirken o mayhoş

İnsanı sarhoş

Eden o duygu yumağı

O kafatasımızı şarap çanağı

Eylemiş de eğleşmiş bizimle meğer

Açılır mıydı ona kapılar

Sen ihanet etmeseydin eğer