Hayat Labirenti

Ayrılık vezninin adım ölçüsünde uzağım sıcaklığına

Kirli, şiddetli, umarsız günlerin arzuhalcisi,

Sesinin tadından yoksun kelimelerin çobanıyım...

Doğuştan tasvirli tevafuklar evlatlık aldığım gün

Salıverdim zindanlarından tüm simyacıları

Karanlığın kovuğunda demlenen

Kusurlu gülüşlerimin çetelesini tutsun diye üzünçlerim

Vazolarda yeşerttiğim kötülükleri şefkatle öptüm

Derken,

Denizlerin küf tutan kıyılarında öldü martılar

Katil ibadetlerimin kusuruna gark oldu çocukluğum

Önümdeki vakitte hazır musalla

Bir nefes sela sonrasına kavuşmadan

Nefsimi kırbaçlayıp kovulduğum cennete gitmeden evvel

İdamlık heveslerimde bul beni..

Sen de biliyorsun..

Melun kalpler kanalizasyonunda dolaşıp

Kinin gövdesini saran ipek topraklar üzerinde sevişen yaratıklar gibiyiz

Savaşçıların tembel gözleriyle izledikleri

Bedava ölümler tiyatrosuna sahip hayatlarımız

Miladı zehirli

Kıyameti sararmış yaprak rengi

Her ne kadar ruhunu arzularınla yakmaya niyet etsen de

İflah olmaz ormanlarının derinliklerinde bulacağım seni..

O gün gelinceye dek,

Keşfedilmemiş zafiyetler limanında barınıp

Zinaya mahirli elleri göğsümde bağlayacağım

Tutkularımın ağırlığınca vereceğim aşk'a mehrini

Mahsun bırakmayacağım hasret tabutlarında hiçbir bedeni

Ucuz dedikodularla örselenen kalbine sızarken

Bıçak keskinliğindeki gülüşler

Ve,

Yatağının ateş tarafında yatan kadınlar

Benden çıplak kalan sevgini kemirdikçe

Venüsün bacağından sızan düşlerde bul beni..

Ben ise,

Kursağımda filizlenen hastalıklı düşüncelere refakat ederken şehrin çığırtkanları

Örtüp güneşin gözlerini

Ganimet kadar helal düşlerde bulacağım seni..