Herkes Yüksekten Uçamaz

Herkes yüksekten uçamaz gece vakti

Ne kuşların ötüşü ne rakı sofrası

Ne güzel bir dilberin çaldığı oyun havası yüreğinde

Bilirim, vakit dediğim yoksunluk kırbacıdır kıymet bilmeyene

Vermem gönlümü bedelini ödemeyene

Ne karmakarışığım eskisi gibi ne de birisine muhtaciyet

Sadece alışığım

Bilmezler kimleri nelere alıştırdığımı

Öğrenmek güzel, sözlenmek de

Derler ki marifet haddini bilmekte

Ama bilmezler

Had başka başkadır

Aşığın özlemi sadece aşkadır.

Gözümde değeri yok ki bir şeye duyulan aşkın

Rüyadan uyandı uykum

Çavlı çok şaşkın