I. Yutkunuş
Dieses Gedicht wurde am 16.04.2016 zum Gedicht des Tages gewählt.
Uyandım.
dişlerinde mine çocukluğumu
tozlu tavan aralarındaki çıplak kadınlarla
aldattım.
iyilikler sattım meçhullere
Kelimeler üşüdü öcü sessizliğinde
Kalp tufanı sararken bu çarşambaları
Ayak uçlarında
Öpüşüp gidilen adamlardan uzak
bir flu çerçevede
sol omzumdan kırıldım
ne zaman kan fışkırsa
öksürük mabetlerinde o şarkılar çaldı.
Çay içip ağladım .
Tuzlu bir buhran gibi memlekette
rengarenk kadınlarda ;
kul hakkım yenildi.
çıplaktım,
korkaktım odam da.
Mevsimlerin simit parasında geçti
yaşamak bu dünyanın gözüyle
aptal-caydı.
boğmak için beni; çırpınan kalçalarını
bir ülke seyredip, ağladı
Trajedinin şehirsel tiyatrosuydu
Hükumetler devrimi
Senin adiliğine yaşandı.
Saçına bağlayıp sürüklenen
Küçük minibüslerin arkasında havladım
bir köpek gibi cami kenarlarında
Hu çeken bir garibandım.
Ellerine yapışan çirkinliklerini
Yetim öldüren bakışını
Üzerine basarak öldüren adamların
Meksika çiçekleri gibi
Dikenli tarafından öpüldüm.
Bir mahkumdum.
Çöl treninde unutulmuş bir bilet.
Allah diyen yetimdim
ve gardiyanım hayattı.
Zamanların tersten yakılan
sigara kadar üzücü,
saçların yağlı boya gibi
karmaşık dudaklarında
iç gıdıklayıcı
sonesinde
ayrılık kokan her caddenin
köpeği ben miydim ?
Kabul edilmişleri seyrettim.
Sana insan gibi bakabilen
Her gözlere secde ederdim
Ama unutuverdim.
Karın tokluğuna sevilmişliklerimi.
Çingene parfümlerini
Dilimdeki,
dinindeki ..