İfşa

"Yapma puştu ziyan olur!" dediler.

Yaptım.

Kolumu kaptıracağımı bildiğim halde

Elimi uzattım.

Acıdım yetime,

....

Anladın sen onu söyletme.

Bir umut hatırlar utanır insanlığından

Nasıl olsa puştun yanına kalır puştu ziyan.

"Anlatma hezeyan olur!" dediler.

Anlattım.

Aşkımın en derinini dinamitleselerde

Seviyorum! dedim her zerremle

İnanmadılar

Sandılar ki sanrıdan ibaret

Nasıl olsa biliyor ki yaratan

Bana yirmi dört saatlik ibadet.

"Verme zikr-i nisyan olur!" dediler.

Vermez olaydım.

Verdikçe fazlasını kazandım.

Ama sanmayın ki kardayım.

Verdiklerim yoldan çıktı

Yazık eden bir yol tuttu

Her nefeste O'nu anmayı unuttu.