İki Damla Gözyaşı

Biz bulutların taşıdığı iki damla gözyaşıydık

Eriyen buz parçalarıyla birlikte karışıverdik toprağa

İki tohuma can verdik birbirimizden habersiz

Ve böyle tomurcuklandık bahara mutluluğa

Baharda açmış iki çiçek oluverdik

Bir arının sürekli polenlerini taşıdığı iki çiçek

Nisan yağmurlarıyla filizlendik büyüdük

Sandık ki aşkımız hep böyle sürecek

Ağustos böceğinin ki gibiydi şarkılarımız

Hep ümit doluydu aşkı vaadettik

Bir gün esen ilk rüzgarla değişti her şey

Ağacından ayrılan sarı yaprak gibi birbirimizi kaybettik

Sonbaharın hüznü çöktü birdenbire üstümüze

Kurşuni bulutlar renklendiremedi resmimizi

İkimizinde gövdesi karıştı gökyüzüne

Acımasız rüzgarlar başka diyarlara götürdü bizi

Şubat güneşinde düşen bir kar tanesi gibi

Bir su birikintisine karışıp yok olacaksın

Sen de güzel olan her şey gibi

Mazide kaybolacaksın

Fakat yine de sevin sevgilim

Belki can bulabilirsin bir başka çiçeğin gövdesinde

Ya ben ne yapayım okyanusa düştüm

Seni nasıl bulayım bu mahşer yerinde