Ikimizde Yoktuk
ve
yenilgilerle dolu tarih kitapları gibi
mahcubiyetle kapandık yüzümüze...
sor beni 'ey evlerinin önü deniz'
deki ey hazarlı martılar
ondan ne haber
dinle!
eskiden kurbağalar yaşardı
şu küf tutan gölette
ve
öpmeden geçmezdi ay
kıyıda yaşayan palmiyeleri
odalar dolusu seni bekledim
gelmedin gülüşünü unuttuğum
-gelmedin!
çok fay hatları parçalandı içimde
içimden bilsen ne yıkıntılar geçti
hiçbir gece neden su başında yoktun
kiraz akşamları gibi çok üşüdüm
psikopat rüzgarlar saltanat kurdu tenimde
çok mektuplar yaktım hırsımdan
içimin sokaklarına savruldu
sefalet içinde ölen kelimelerim
söylemedi hiçbir rüya
gözlerinin nerede oturduğunu
çok geceler sana geldim
yoktun
kapalıydı pencerelerin ışıkların kapalı
sor beni 'ey evlerinin önü deniz'
deki hey batan gemi
nerede seni getiren adam....