İnşirah

Bir ıslak şarkının içinden seçtiğim/verdiğim söz

Tasa etmez simasını tellendirir dumanlı başı

Yürür aklının derinlerinden kalbine, isyanı

Seyyahı beyza hevesim zerre dokunmaz nefesi

İklimsiz bad-ı saba şimdi tenimde her süflî söz

Kabil değil ihtimalsiz çıkışların ve tutulması yok ölümün seyri

Kendimin izinde giderken avazeden/çıkıp şirazeden

Kendi tenhalığında korkarak akan ey göz yaşım

Kurşun rengine dönmeden aklımın zeval karanlığı

Yarım uykularım sınırsız şüphelerime duvarsız sabır

Harabeyim yıkık dökük, terk-i diyar öncesi son bakış

Divane bir başıboşlukla geçirdiğim çokça acabalarım

Dehlizlerini kaç kere balçıkla doldurduğum kaçaklarım

Tensiz bir gurbeti söndürmek göz karasında taşımak beni çaresiz

Her hikayede birikir her masalda biraz yoğrulurum

Ülfetine sığındığım gevher-i silsileye acuze bir tutkuyla

Nasırları acıtırken zul gelmez kayıplarımın bıraktıkları

Alaycı bir gülüş düşürür gözlerin sereserpe değişken

Taşırken yağmur efsunlu bir sabahı gül mevsimine

Hasat edecek dilimin biriktirdiklerini parmaklarım

Aşk kere can kere bileceğim inkarında neler gizlidir bir dilin

Nil kadar yorgunum onca zamane-yi sırrı demden

İlk çıngı aşk ile dil-i figan kopunca alevlendi birden

Hangi aklımın hudutlarında gece nöbetleri ihbar-ı suç, gaflet

Kendi semasında dolanırken bir heves, beyaz bir güvercin aşk

Yirmibeşağustosikibindokuz