İsimsiz Şiir

Simsiyahtı gözlerin

Ve bakışların; öylesine derin...

"Seni kelimelerin anlatabileceğinden çok seviyorum" derken

Bilmiyordum bunu hangi dilde söyledin

Ki o hangisiyse

En büyük yalanları bile inandırıcı kıldığı kesin

Belki de sana kızmamalıydım

Belki de o yalana inanmak isteyen bendim

Gözlerimin içine bakarken

Ne kadar güzel olduklarını söylemesen bile

Bunu bakışlarından okuyabilirdim;

Ki sen yine de söylerdin.

Hüzünlü elbette...

Hiç verilmemiş vaatlere sarılan bendim.

Ve şimdi ne demeli?

Umarım gittiğin yere ait olmasan dahi orda iyisin

Ve umarım hayat sana iyi davranıyordur

Bana gelince;

Bir isim veremiyorum ne yazık ki bu şiire

Aşkımız gibi o da isimsiz kalsın böyle...

Ki ben yine böyle sek-tim

Senden önce de.

2005