İşte Basit Bir Ben

Günahlarımı bıraktığım o sevap sayılan avuçlarına,

Kara bir leke gibi sevdayı koydum masa başına...

Ben hiç seni sevemedim Şirin yada Aslı gibi

Ki sende hiç bir zaman ne Ferhat olabildin ne de Kerem

Kırık bir tarafı sandalyenin,

Elimde eskimiş, köşeleri kabarmış bir iskambil destesi

Ve

Fala bakan ojeleri çıkmış tırnaklı, kırışık ellerim

Sinek valesi var yine koynumda senin yerinde...

Vaat edemem sana cenneti ki anlatılan hurilerin saadetini

Yada ihtişamlı bir kadının arzularını

Severim ama kendi dilimde

Azlığı yolda, çokluğu karanlıkta...

Bir ayağımda bakır altın karışımı eski pranga

Bir de sonuna denizci düğümü atılmış halatlar var ayalarımda

Gözlerimde saklambaç oynayan sefiller

Dudaklarımda parça parça ruhun

Eski bir Sezen parçası aile yadigarı radyoda

Notalarda ince bir yanlışlık mı var

Yoksa

Benim kafam mı uçmuş sana doğru

Sarhoş oldum be sevgili yine

Şişe daha yarılanmadı bile

Ne masum peri masalındaki beyaz elbiseli o kızım,

Ne de prensin öptüğü pamuk prenses

Camın önünde yağmur damlalarını sayan,

Hataları ile rakı masasında dua eden bir yalnızım işte...

İnançlıyım bazen

Öyle ki;

El pençe dua eden huzurda

Bir o kadar da küfürbazım bazen

Hayatın anasını , bacısını görene dek

Raflarda duran şu saçma sapan biblo kadar

Çaresiz bir hikaye bende ki ...

Anlatsam . kimsenin dinlemeyeceği

Yazsam, tencere altında kalacak değersiz bir kağıt parçası misali...