İsyan

Bir isyandı dildeki öfke,

Yaşanmamışlıkların feryadı,

Karanlığa uzanmışken

Yatak bile huzur vermiyor

Silsileyi takip eden pişmanlıklar sıralanıyor tek tek

Ömrümün yarısındayken

Ne vardı elde kalan

Cebimde ne kadar mutluluk kırıntıları vardı

Sorgulamalar beynimde yankılanırken

Hep terk eden ben mi olmuştum

Ben kimseye ayak uyduramadım

Kimse de bana

Saat 01.23 ?ü gösteriyor

Düşünceler aldı başını gitti

Bir zaman meselesi

Tükenmişliklerin de başrol oyuncusuydu

Yalnızlığımın kahramanı

Eylemlerim, dik başlılığım

Serde asilik vardı

Kimseye uymama, bildiğini okuma

Neydi bu isyan, kimeydi

Neydim nereye gidiyordum

Bilemez oldum ...