Kafam İstanbul

Parmağımla adını yazdım gökyüzüne

En parlak yıldızı söndürdüm

Onlar bile daha yakındı bana

Isparta'nın gül bahçeleriydin sen

Ben Hasankeyf'in enkazı

Batıdan doğuya uzardı gölgeler.

Gözyaşımda senin yansıman.

Gittikçe uzaklaşıyorsun benden

Gitme kal o zaman ...

Sen gelincikleri ıslatan yağmur

Ben yaprakları döken rüzgar

Kafam yine İstanbul gibi kalabalık