Kahır
sübyan mezarlığında çiçekleri sulayan
yetim kız çocuğunun parmakları üşüyor
katledilen umutların yol güzergahında
ölümü sayıklıyor pejmürde dilim
١.
solumda sancısı tufana eş bir ağrı
sağımda günahkar bir elin değdiği yel
kanlı diş iziyim kırmızı bir elmanın
fay hatları kırılmış yüzümün çoraklığında
inceldi gözlerimin sülfürü
kırıldı retinalarım g/ ö r m e d i n!
٢.
içimden taşan nehirlerde boğuldu kan çiçekleri
metacarpellerimde aşınmış yolların tozu
eflatun bulutların kalbine mühürlediğim a ş k
cuma~ertesi günlerin kahrını yağıyor
çoğalmadı içimde intikam duygusu
pelesenk olmadı dilime adalet vurgusu
sufle almadan kustum kinimi
٣.
sustu gece
damıtarak karanlık sözlerini kulağıma
ölümü muştuladı küçük bir çocuğun ağlayışıyla
bungun bir şarkının nakaratlarında
canıma d/okunuşların yangındı
örselendim
٤.
vel asr
Meryemin duasıydı dişlerimin arasında çiğnenen
kanserli gülüşlerin doğuş arifesinde
düğmelerini yanlış ilikledim tenimin
erozyona uğramış umutların s'açılımında
t'aştı kinimi körükleyen zaman
ebruli sızdı damarlarıma kan
٥.
dinmiyor işte dinmiyor
binsekseniki gündür affedemiyorum kendimi
çıkarmıyorum kalbime saplanan ihaneti
içimde filizlendi kurşunlar
cinayet mahalline geri dön sevgilim